Historia

.: Protoplasci Fiata 126 do 1972 roku :.

Fiat 500 Topolino



Produkcję tego dwuosobowego samochodu rozpoczęto w 1936 roku. Posiadał silnik czterocylindrowy, chłodzony cieczą o pojemności 569 cm3 i mocy 9,6 kW (13 KM). Silnik umieszczony był z przodu i napędzał koła tylne.

Fiat Topolino rozwijał prędkość 85 km/h i zużywał 6 litrów paliwa na 100 km. Wymiary (długość,szerokość,wysokość):3215,1275,1372 mm.

Fiat 500 Nuova



Produkcję tego modelu rozpoczęto w 1957 roku. Był to już samochód czterosobowy, napędzany silnikiem dwucylindrowym, chłodzonym powietrzem, umieszczonym z tyłu, o pojemności 479,5 cm3, mocy 12,1 kW (16,5 KM).

Fiat 500 Nuova rozwijał maksymalną prędkość 95 km/h, zużywał 4,5 l paliwa na 100 km. Wymiary (j.w.): 2970, 1320, 1325 mm.

Fiat 500 F



Fiat 500 F był udoskonaloną wersją Nuovy. Jego produkcję rozpoczęto w 1965 roku. Od swego poprzednika różniły go drzwi zawieszone na przedniej krawędzi, powiększona przednia szyba oraz opony promieniowe. 500 F posiadał także wmocniony o 0,7 kW (około 1 KM) silnik o pojemności 499,5 cm3.

Samochodzik rozwijał maksymalną prędkość 95 km/h i zużywał 5,5 litra paliwa na 100 km.


.: Współczesna wersja malucha i etapy jej modyfikacji :.
Produkcja Fiata 126p w Polsce rozpoczęła się w 1973r. Maluch był wyposażony w silnik o pojemności 594 ccm i mocy 23 KM. Od tamtego czasu ulegał wielokrotnym modernizacjom. Zostały wykorzystane wszystkie doświadczenia z eksploatacji poprzednich modeli i zastosowane poprzednio (stopniowo) wprowadzane ulepszenia. Charakterystyczny jest znaczny wzrost mocy silnika z 18KM do 23KM, dzięki zmianie profilu krzywek wałka rozrządu, komory spalania i typu gaźnika. Dalsze istotne zmiany w modelu 126 to wzrost maksymalnego momentu obrotowego, zastosowanie synchronizacji włączania II, III, IV biegu, bezpieczna (dzielona) kolumna kierownicy, zmiana położenia zbiornika paliwa.

W pierwszej połowie 1977 r. nastąpiła pierwsza ważniejsza modernizacja. Zastosowano silnik o pojemności 652 ccm (24 KM), prądnicę zastąpiono alternatorem, wprowadzono nowe tarcze kół, powiększono średnicę hamulców bębnowych, wprowadzono nowy wystrój tablicy rozdzielczej, oraz zderzaki z tworzywa sztucznego.

Na rynku pojawiły się 4 wersje : 650 standard, 650 special, 650 lux i 650 Komfort.
Wersja special wyposażona była m.in. o siedzenia z regulowanym oparciem, szybę przednią z zielonym pasem przy górnej krawędzi, ogrzewaną tylną szybę, stacyjkę z blokadą kierownicy i regulatorem prędkości wycieraczek. W wersji lux zastosowano wzmocniony układ hamulcowy, alternator, przednie siedzenia o zmienionym kształcie, bezwładnościowe pasy bezpieczeństwa, odchylane szyby tylnych okien bocznych oraz nakładki z tworzywa sztucznego na końcach zderzaków.
Najbogatszą była wersja komfort wyposażona ponadto w pokrycia siedzeń z welutyny, boczne listwy i zderzaki z tworzywa sztucznego. Wersja z silnikiem 594 była jeszcze produkowana. Później powstały także wersje inwalidzkie malucha
Następne zmiany przypadły na lata 1982-83. w tym okresie rozpoczęto montaż nowego gaźnika o zmienionych nastawach, nowy tłumik szmerów ssania i nowy 3-komorowy tłumik wydechu o zmniejszonych oporach przepływu. W czerwcu 1983 wprowadzono nowy silnik, w którym zastosowano głowicę z wanienkową komorą spalania o mniejszej objętości, nowy wałek rozrządu powodujący zwiększenie wzniosu zaworów i zmianę faz rozrządu, a także nowy aparat zapłonowy. Zmiany te ograniczyły zużycie paliwa o ok. 12%. Maluchy te można rozpoznać po literce E na tylnym znaczku (650E). W 1987 r rozpoczęto produkcję nowej 3-drzwiowej wersji malucha o nazwie BIS. Samochód ten został wyposażony w nowy silnik o pojemności 703 ccm (27 KM). Zastosowano nowy silnik chłodzony cieczą o pojemności 703ccm i mocy 24 KM umieszczony był w pozycji "leżacej". Zmiana pozycji silnika umożliwiła wygospodarowanie miejsca na drugi bagażnik, dostęp do niego umożliwiały trzecie drzwi unoszone do góry. Korekcie zostało poddane także sprzęgło, przekładnia główna, układ kierowniczy, Chłodnica w Bisie umieszczona była z boku, z tyłu i z racji niedostatecznego przepływu powietrza był on wymuszany przez stale pracujący wentylator. Bis był cichszy od "zwykłego" Malucha, a dzięki większym felgom (13 cali) lepiej się prowadził. Dokonano zmian w instalacji elektrycznej. Zastosowanie nowej jednostki napędowej oraz wprowadzenie w zespołach: nadwozia i wyposażenia elektrycznego zmiany konstrukcyjne w sposób istotny poprawiły własności funkcjonalno - użytkowe oraz parametry eksploatacyjne samochodu. W porównaniu z dotychczas produkowanymi wersjami samochodu, 126 BIS był pojazdem bardziej funkcjonalnym, komfortowym, ekonomicznym i bezpiecznym w eksploatacji. Zyskał wiele zalet jako tzw. "samochód miejski", jak również poprzez lepszą dynamikę i kierowalność oraz mniejszą głośność i możliwość przewożenia większej ilości bagażu stał się bardziej przydatny do dłuższych podróży. Owa konstrukcja jednak nie okazała się zbyt udaną, dlatego też auto to było produkowane tylko przez 4 lata.

Mniej więcej w tym okresie pojawiły się Fiaciki o zmienionym wyglądzie, tak zwany "face - lifting", popularnie zwane liftingami. Zmiany polegały na zastosowaniu "szerokich" zderzaków, bocznych listew, w kabinie montowano z kolei "szeroką" deskę rodzdzielczą. Seryjnie montowano też miękką kierownicę znaną z wcześniejszej wersji "Komfort". Dzięki przeniesieniu wszystkich wyłączników na tablicę rozdzielczą możliwa była modyfikacja nadmuchu - po środku auta, na dawnym miejscu wyłączników, pojawiły się kratki umożliwiające kierowanie strumieniem powietrza. Ponadto w przeciwsłonecznej osłonie po stronie pasażera zamontowano lusterko (tandetne niestety, wykonane nie ze szkła lecz mętnego plastiku).

W 1991 roku zaprezentowano po raz pierwszy Malucha Cabrio. Pierwsze kabrioleciki miały typowo maluchowską linię, potem pojawiły się wersje w stylistyce odmiany EL. Cabrio były dostępne w dwóch rodzajach: z pałąkiem i bez. Poza brakiem dachu Cabrio nie różniły się niczym szczególnym od "normalnych" Maluchów. Jednak ze względu na swą oryginalność i niewielką ilość wyprodukowanych egzemplarzy do dziś wzbudzają na ulicach zainteresowanie.

Rok 1994 to data kolejnej i ostatniej zarazem poważnej modernizacji Fiata 126p. Zmiany dotknęły nawet nazwy samochodu - na znaczkach z tyłu nie widniał już napis 126p lecz 126el. Metamorfozę przeszedł głównie wygląd autka: na stałe zastosowano zaokrągloną pokrywę bagażnika, która pojawiła się już w Bisach, również przedni pas zmienił swój kształt na bardziej okrągły. Z boku samochodu zniknęło charakterystyczne przetłoczenie, pokrywa silnika też została poddana niewielkiej kosmetyce. Zastosowano zmienione tylne lampy, które zresztą też wcześniej pojawiły się w Bisach, boczne kierunkowskazy "zrobiły się" okrągłe, a przednie znów, po latach, dostały białe klosze - jak w pierwszych Maluchach. Ponadto użyto reflektorów na żarówki H4 co znacznie polepszyło widoczność w czasie jazdy nocnej. Dwudzielne szyby w drzwiach zastąpiono jedną całą. Pojawiły się lusterka regulowane od wewnątrz, a zewnętrzne klamki umieszczono we wgłębieniach czyniąc bok auta bardziej płaskim. Godnym pochwały jest rozwiązanie korka wlewu paliwa, którego nie trzeba mozolnie odkręcać i brudzić rąk.
Zmiany wewnątrz samochodu polegały głównie na "zaokrągleniu", między innymi kierownicy, tablicy rozdzielczej, dźwigni zmiany biegów, ale też zwiększyła się wygoda: zastosowano siedzenia z regulowanym kątem pochylenia oparcia, bezwładnościowe pasy bezpieczeństwa. Zmieniła się kolorystyka wnętrza czyniąc kabinę mniej ponurą. EL - ki są nawet dość ciche jak na Malucha, głównie ze względu na nieco "kulturalniejszą" pracę skrzyni biegów. Zastosowanie elektronicznego układu zapłonowego pozwoliło poprawić dynamikę silnika i zlikwidowało konieczność regulacji zapłonu. Na "pamiątkę" po stykowym aparacie zapłonowym "eleganty" mają zaślepioną dziurę z prawej strony bloku silnika. Samochód był sprzedawany do końca 1996 roku w trzech wersjach standard, el, sx, które różniły się poziomem wyposażenia.

W 1996 roku Fiat 126 otrzymał oficjalnie nazwę "Maluch". Samochód, który jest "odwzorowaniem" modelu 126p-el. Dodatkowo został on wyposażony w urządzenie, które redukowało ilość tlenku węgla w wydalanych spalinach. Ponadto przechodził on kilka późniejszych zmian, głownie dotyczących warunków dopuszczenia do ruchu. Zastosowano między innymi zagłówki siedzeń tylnych. Sprzedawany był w wielu wersjach (town, happy end) i kolorach
W 1999 i 2000 roku zanotowano drastyczny (ok 50%) spadek sprzedaży Fiata 126. Przestarzały i drogi w stosunku do swych możliwości Maluch przegrał z innymi "maluchami", głównie Seicento i Matizem. We wrześniu 2000 roku ostatecznie zaprzestano produkcji.

Maluch po 29 latach produkcji przechodzi na zasłużoną emeryturę.







Copyright by ppawel4